Wat vindt Ernst Cramer,
Tweede-Kamerlid voor de ChristenUnie?

Zijn band met het spoor:
“Ik heb tien jaar bij Holland Railconsult gewerkt, het ingenieursbureau van NS; tegenwoordig heet dat Movares. Maar ik was niet de enige in mijn familie, want mijn vader werkte ook bij de spoorwegen. Hierdoor reis ik al van jongs af aan met de trein. We hadden niet eens een auto thuis; we gingen zelfs met de trein op vakantie. Nog steeds heb ik geen hekel aan reizen met het openbaar vervoer. Hoewel ik nu zelf wel een auto heb, reis ik nog altijd met de trein naar mijn werk in Den Haag. Twee uur enkele reis, elke dag. En als ik kijk naar de verstoringen in al die jaren, dan valt dat best mee. Het aantal vertragingen is in tijd gemeten waarschijnlijk niet meer als de tijd die ik in de file heb gestaan. Samenvattend zou ik zeggen: de kwaliteit is goed, maar het kan nog altijd beter.”

‘Het argument dat marktwerking leidt tot concurrentie op het gebied van de arbeidsvoorwaarden raakt mij zeker’

Zijn band met NS:
“Ondanks dat ik er net als mijn vader jaren zelf heb gewerkt en een fervent treinreiziger ben, heb ik geen speciale band met NS als bedrijf. En wat betreft de aanbesteding van spoorlijnen ben ik positief kritisch. Of anders gezegd: ik zit er wat gemengd in. Enerzijds zie ik heel goede dingen gebeuren met aanbestede lijntjes die NS liever kwijt dan rijk was. Anderzijds vind ik dat een overheid die iets wil aanbesteden waarvan zij zelf altijd honderd procent aandeelhouder is geweest, eerst een kritisch naar zichzelf zou moeten kijken. Een derde punt in mijnoverwegingen is dat de term ‘marktwerking’ bij het spoor natuurlijk niet opgaat. Er is geen marktwerking op het spoor, alleen maar tijdens de aanbesteding. Alles bij elkaar opgeteld vind ik de aanbesteding van het hoofdrailnet een lastige discussie. De inbreng van de bond dat we het spoor ‘Nederlands’ moeten houden, raakt mij niet zo. Wel het argument dat marktwerking leidt tot concurrentie op het gebied van de arbeidsvoorwaarden. Want het geld zal tenslotte toch links- of rechtsom verdiend moeten worden. Ik vind dat het openbaar vervoer primair een publiek belang dient, en dus dat de overheid hierin de regie moet hebben en houden. Daarom heeft onderhandse gunning van het hoofdrailnet mijn voorkeur, zolang er maar afspraken worden gemaakt over meetbare verbeteringen van de effectiviteit. Dat houdt in dat de spoorvervoerder zijn efficiëntie in de gaten moet houden maar dat tegelijkertijd het product voor de klant ook gaat verbeteren. Zoals bijvoorbeeld een groter treinaanbod. Daarmee vervullen zowel NS als de overheid de rol die ze samen zouden moeten spelen.”